Zeisen en bloemrijk grasland
Een gazon dat wekelijks wordt gemaaid is leeg. Er groeit weinig, er bloeit niets en er leeft bijna niemand. Een bloemrijk grasland is het tegenovergestelde: een van de rijkste ecosystemen die je in een tuin kunt creëren. Het zoemt, het ruist en het bloeit van vroeg in het voorjaar tot laat in het najaar.
Ecologisch maaibeheer
De sleutel tot een bloemrijk grasland is niet wat je toevoegt, maar wat je laat. Door minder vaak en op het juiste moment te maaien krijgen wilde planten als kamille, margriet, knoopkruid en grote ratelaar de kans om te bloeien en zaad te zetten. Het maaisel wordt altijd afgevoerd, want een schrale bodem is paradoxaal genoeg de vruchtbaarste bodem voor een bloemrijke weide.
Iedere plant heeft zijn eigen netwerk van insecten en bodemdieren die zich door co-evolutie aan haar hebben aangepast. Neem het knoopkruid en het zwartsprietdikkopje, een vlinder die voor zijn voortplanting afhankelijk is van precies deze plant. Aangevuld met aangrenzende heesters en bomen ontstaat een gelaagd landschap waarin soorten elkaar versterken en de biodiversiteit werkelijk groot wordt.
Het ambacht van de zeis
Een zeis maait laag, precies en zonder uitlaatgassen. Maar het grootste verschil met een grasmaaier is de manier waarop het materiaal wordt behandeld. Een maaier verbrijzelt en zuigt op, een zeis snijdt schoon af. Voor slakjes, spinnen en tal van insecten maakt dat het verschil tussen overleven en niet.
De zeis vraagt vakmanschap. Het haren van het blad op een ambeeld met een hamer, de juiste steellengte en de maaibeweging vanuit de heupen bepalen samen het resultaat. Wij leerden dit vak bij Zeisteam Zundert.
Hooiruiters
Na het maaien wordt het maaisel op hooiruiters te drogen gehangen. Het gedroogde hooi trekt muizen aan die er nestelgelegenheid in vinden. En waar muizen zijn, zijn uilen. Door hooiruiters te plaatsen geef je een bestaande kringloop een extra duw in de rug.